Mercimek pilavı, mutfakta elde ne varsa onunla doyurucu bir şey çıkarmanın en pratik yolu. Temeli basit: bulgur ya da pirinç, üzerine haşlanmış mercimek, bol soğan ve iyi bir yağ. Etsiz olduğu için hafif sanılır ama protein ve lif dengesi sayesinde tek başına akşam yemeği olur. Aşağıda kırmızı ve yeşil mercimekle iki farklı yaklaşımı, oranları ve en sık yapılan hataları sırayla anlatıyorum.
İlk karar burada veriliyor. Mercimeğin türü, pilavın dokusunu tamamen değiştirir.
Tahıl tarafında iki seçenek var. Pilavlık bulgur (kalın çekim) kullanırsanız işlem hızlanır, tane tane bir sonuç alırsınız. Köftelik ince bulgur bu tarifte lapa yapar; onu kışır gibi salata tarzı işlerde saklayın. Pirinçle çalışacaksanız baldo ya da osmancık iyi sonuç verir; pirinç seçimi konusunda sitedeki ayrıntılı anlatımdan faydalanabilirsiniz.
| Malzeme | Bulgurlu (4 kişi) | Pirinçli (4 kişi) |
|---|---|---|
| Tahıl | 1,5 su bardağı pilavlık bulgur | 1,5 su bardağı pirinç |
| Mercimek | 0,5 bardak kırmızı | 0,5 bardak yeşil |
| Sıvı | 2,5 bardak (mercimek suyu dahil) | 2,5-3 bardak |
| Soğan | 2 orta boy | 1 orta boy |
| Yağ | 3 yemek kaşığı | 2 kaşık yağ + 1 kaşık tereyağı |
Mercimeğin haşlama suyunu dökmeyin. Hem rengi hem tadı orada. Sıvı miktarını hesaplarken bu suyu ölçüye dahil edin.
Dinlendirme adımı isteğe bağlı değil. Bulgur bu sürede içindeki nemi eşitler. Doğrudan servis edilen pilav ortası ıslak, kenarı kuru olur.
Pirinçle yapılan mercimek pilavı biraz daha resmi bir sofra işi. Yeşil mercimeği ayrı haşlayıp süzüyorsunuz, çünkü pirinç mercimeğin bulanık suyunu sevmez.
Beyaz pilav yapımında öğrendiğiniz demleme mantığı burada da aynı. Fark yalnızca mercimeğin ne zaman girdiği. Erken atarsanız dağılır, geç atarsanız çiğ kalır.
Mercimek pilavı ertesi gün de iyidir; buzdolabında iki gün rahat durur, üzerine bir kaşık su serpip kapaklı olarak ısıtmak yeterli. Domates soslu pilav ya da semizotlu versiyonlar gibi bu tarif de aslında bir kalıp: so